تشخیص و تست بیماری کولیت

پزشک شما بر اساس تاریخچه پزشکی، معاینه فیزیکی و یک سری آزمایشات بیماری را تشخیص خواهد داد . هدف اول  از این آزمایش ها تشخیص کولیت اولسروز از عفونت های ناشی از اسهال است. پس از این، با استفاده از یکی از دو آزمایش سیگموئیدوسکوپی یا کولونوسکوپی روده ی بیمار تحت بررسی قرار می گیرد.

علاوه بر تشخیص اولیه، آزمایشاتی که پزشک شما انجام می دهد نیز به تعیین نوع بیماری کولیت اولسروز نیز کمک می کند. هر نوع از این بیماری علائم خاص و عوارض مرتبط با آن را دارد. درباره انواع مختلف کولیت در ادامه بیشتر بدانید.

·       تست های اولیه

پزشک یک معاینه فیزیکی از بدن شما انجام می دهد و با شما صحبت می کند تا درباره سلامت عمومی، رژیم غذایی، وضعیت خانوادگی و محیط زندگی شما  بیشتر بداند.

مراحل اولیه در فرایند تشخیص می تواند شامل آزمایش های خون و مواد مدفوع باشد. نمونه های مدفوع برای از بین بردن  احتمالی باکتری، ویروس یا انگلهای ناشی از اسهال مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرند. آزمایش خون نیز می تواند برای بررسی وجود عفونت و هم چنین کم خونی که ممکن است ناشی از خونریزی در روده بزرگ یا مقعد باشد، صورت گیرد.

·       آندوسکوپی و بیوپسی

پزشک شما ممکن است آندوسکوپی را توصیه کند که در آن با  استفاده از ابزارهای پزشکی داخل روده را با یک دوربین کوچک که در انتهای لوله قرار گرفته است، بررسی می کند. پزشک ممکن است دو نوع آزمون آندوسکوپی را پیشنهاد کند: سیگموئیدوسکوپی و کولونوسکوپی .

سیگموئیدوسکوپی شامل قرار دادن یک وسیله انعطاف پذیر در رکتوم و روده پایین است که به پزشک اجازه می دهد میزان و درجه التهاب را در این مناطق مشاهده کند. کولونوسکوپی یک ازمایش مشابه است، اما کل روده قابل مشاهده است.

در طول این روش ها، پزشک ممکن است بخواهد نمونه ای از بافت آسیب دیده به عنوان نمونه یا همان بیوپسی بردارد. سپس بافت بیوپسی برای آسیب شناسی به منظور تعیین وجود بیماری مورد بررسی قرار می گیرد. ممکن است که آندوسکوپی و بیوپسی روش هایی تهاجمی به نظر برسد، اما با پیشرفت تکنولوژی و تکنیک های مدرن پزشکی این روش ها بدون درد و به راحتی و مانند یک فرآیند سرپایی انجام میگیرد.

·       کروموآندوسکوپی

پزشک ممکن است کولونوسکوپی را برای بررسی پولیپ یا تغییرات پیش سرطانی در محیط کولیت توصیه کند. Chromoendoscopy روش اسپری کردن یک مایع آبی رنگ در طول کولونوسکوپی است تا توانایی متخصص آندوسکوپی برای تشخیص تغییرات جزئی در پوشش روده شما را افزایش دهد. این تکنیک ممکن است پولیپ زودرس یا مسطح را شناسایی کند که می تواند بیوپسی انجام شود یا حذف گردد.

·       روش های دارویی برای بیماری کولیت

داروها یک روش معمول برای درمان کولیت اولسروز و بیماریهای التهابی روده(IBD) می باشند. با توجه به سلامت کلی شما، شدت بیماری و سایر عوامل، پزشک ممکن است داروهای مختلفی برای درمان علائم کولیت اولسروز ارائه دهد.

امروزه پنج دسته اصلی دارو برای درمان کولیت اولسروز که در زیر شرح داده شده است، استفاده می گردد.

·       آمینوسالیسیلات (۵-ASA)

این داروها شامل ۵-آمینوسالیسیلات اسید (۵-ASA) هستند. نمونه هایی از آن عبارتند از سولفاسالازین، مسالامین، اولسالازین و بالسالازید. به طور کلی این داروها توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای استفاده در کرون تایید نشده اند با این حال، آنها می توانند با تاثیر بر سطح دستگاه گوارش موجب کاهش التهاب گردند. این دسته دارو ها برای درمان بیماری های کولیت اولسروز طیف متوسط مفید هستند و به عنوان یک درمان جهت پیشگیری از عود بیماری عمل می کنند. این گروه دارویی بر روی روده بزرگ عمل می کنند و در صورت محدود بودن بیماری به روده کوچک، این گروه از داروها موثر نخواهند بود.

·       کورتیکواستروئیدها

پردنیزون و متیل پردنیزولون(Prednisone & methylprednisolone) به صورت خوراکی و همچنین به صورت شیاف در دسترس هستند. کورتیکواستروئیدها به طور غیرمستقیم سیستم ایمنی را سرکوب می کنند و برای درمان بیماری کولیت اولسروز از طیف متوسط تا شدید استفاده می شوند. (منظور از به طور غیر مستقیم این است که این داروها قسمتهای خاصی از سیستم ایمنی بدن را که در ایجاد التهاب نقش دارند را هدف قرار نمی دهند، بلکه کل واکنش سیستم ایمنی را سرکوب می کنند) این داروها دارای عوارض کوتاه و بلند مدت هستند. این داروها  نباید به عنوان یک داروی نگهدارنده استفاده شوند. اگر استروئیدها نمی توانند مانع عود بیماری شما شوند، پزشک ممکن است برای کمک به مدیریت بیماری، داروهای دیگری را اضافه کند.

·       ایمونومودولاتور

این دسته از داروها واکنش سیستم ایمنی بدن را مهار می کند، بنابراین مانع از ایجاد التهاب مداوم می شود. ايمونومودولاتورها معمولا در افرادي که آمينوساليسيلات و کورتيکواستروييدهاي در آنها موثر نبوده اند و يا تنها تاثير خفیفی داشته اند، استفاده مي شود. این دسته از داروها ممکن است در کاهش یا حذف نیاز به کورتیکواستروئیدها مفید باشند. همچنین ممکن است در حفظ بهبودی افرادی که به داروهای دیگر پاسخ نداده اند نیز موثر باشند. ممکن است چند ماه طول بکشد تا ایمونومودولاتورها تاثیر خود را  نشان دهند.

·       آنتی بیوتیک ها

آنتی بیوتیک ها هنگامی که عفونتی مانند آبسه (ورم چرکی) رخ می دهد، استفاده می شود. آنها همچنین می توانند برای درمان فیستول در اطراف کانال مقعد و واژن مفید باشند. آنتی بیوتیک های مورد استفاده برای درمان عفونت باکتریایی در دستگاه گوارش عبارتند از مترونیدازول، آمپی سیلین، سیپروفلوکساسین و دیگر موارد.

·       درمان های بیولوژیک

این روش های درمانی آخرین سطح درمان برای افراد مبتلا به بیماری کولیت اولسروز هستند که به درمان های متعارف پاسخ نداده اند. این داروها آنتی بادی هایی هستند که درمحیط آزمایشگاه کشت می شوند که از رشد پروتئین هایی که باعث التهاب در بدن می شوند، جلوگیری می کنند.