سیروز یا تنبلی کبد اختلال جدی و پیشرونده ای است که پاسخ کبد به ضایعاتی است که به آن وارد می شود و در اثر بیماریهای مزمن کبدی , بافت جوشگاهی ( فیبروز ) در آن ایجاد می شود. شکل ظاهری و ساختمان کبد در مبتلایان به سیروز در اثر افزایش کلاژن تغییر می کند. این تغییرات موجب فشار بر عروق خونی کبدی و مجاری ریز آن می شود.

عوامل متعددی سبب بروز سیروز می شوند. از علل مهم بروز آن , هپاتیت ویروسی نوع “بی” و “سی” می باشند. در کشورهایی که مصرف الکل در آنها رواج دارد یکی از علل بروز سیروز , الکل است. برخی بیماری ها نظیر هموکروماتوز , بیماری ویلسون , کمبود آلفا – یک آنتی تریپسین و بیماری دیابت قندی می توانند موجب بروز سیروز کبدی شوند. مصرف برخی داروها نظیر متوترکسات , آمیودارون و همچنین برخی سموم آفات نباتی از علل بروز بیماری سیروز کبدی می باشند. برخی بیماری های مادرزادی کبدی و همچنین اختلالات ایمنی نظیر هپاتیت خودایمنی نیز می توانند عامل بروز این بیماری باشند.

علل سیروز:

  • هپاتیت ویروسی نوع “بی” و نوع “سی”
  • اختلال در مسیر خروج خون از کبد (بود کیاری)
  • مصرف مشروبات الکلی
  • بیماری های متابولیک مثل هموکروماتوز, بیماری ویلسون و….
  • انسداد طولانی مدت مجاری صفراوی
  • اختلال خودایمنی
  • برخی سموم و داروها
  • سوء تغذیه